yaz tatiline çıkmak

ALENGİRLİ TATİLDEN NOTLAR-1

12 eylül akşamı 22.30’daki İstanbul-Çeşme otobüsüne binmek üzere otogara gittim. Biletimi online olarak almıştım. Ancak Pamukkale turizmin otogardaki yetkilisi “hanımefendi koltuğunuzu bay yanı seçmişsiniz” diyerek düzeltti. Neyse dönüş biletimi de aldım. Oradaki görevli çeşmeden izmire gidip oradan binmemin daha mantıklı olacağını böylece Perşembe sabahı 10.00daki Libya uçağına da rahat yetişebileceğimi söyledi ve ben de öyle yaptım.

***

Otobüse bindiğimde son derece normaldi her şey. Muavinin klasik ses tonu ile yaptığı anonslardan, yanımda oturan konuşma çabasındaki ablaya kadar her şey bi otobüs yolculuğunda olması gerektiği gibiydi. Gayet normal bi yolculuk geçirerek çeşmeye vardım. Sonra otele geçtim kahvaltı vs. derken 50 faktörlük kremimi sürerek havuza yöneldim. O gün son derece sıradandı. Havuza girmemek için ağlayan çocuklar, onları ısrarla sokmaya çalışan anneler falan. Ertesi gün kahvaltıyı atlayıp doğrudan öğle yemeği yiyerek yine havuza gittim. Hiç tanımadığım insanlarla havuz başında göbek attım. Bi tane Ankaralı teyzeyle çiftetelli oynadık karşılıklı. Roman havaları oryantaller vs. Akşam tanımadığım insanlarla havadan sudan muhabbetler ettim. Günün sonunda tüm çabalarıma rağmen ten rengimin 1-2 ton koyulaştığını fark ettim.

***

14 eylül akşamı daha doğrusu gecesi saat 2 civarı telefonum aramalara kapandı. Telefonla ödeme talimatı verdiğim çok sevgili Akbank faturamı ödememiş. Ve ben ertesi gün yola çıkacaktım. Gecenin bi yarısında İstanbul’da olacaktım muhtemelen. Ve 16 eylülde de Libya’ya gidecektim. Dolayısıyla telefon son derece gerekli bişeydi benim için. O saatte msn’de olan bi arkadaşım aracılığıyla başka bi arkadaşıma ulaştım. Sağolsun faturamı yatırdı ve telefonum açıldı. Tüm bunlar olup bittiğinde saat 5’e geliyodu.

***

15 eylülde 13.30’da otelden çeşme otogarına gittim. Yolda giderken muavinin “oğlum sen ne ayaksın?” sorusuna şöförün “paronayağım” cevabına şahitlik ettim. Çeşmeden İzmir otogarına gidecektim. Ancak binmem gereken otobüs 2 dakika önce hareket etmiş. Saat 14.15 falandı ve benim 16.00’da İzmir otogarında olmam şarttı. Neyse otelin servis şöforü gaza basıp binmem gereken otobüsü yolda yakaladı.

***

Otobüste yanıma 72 yaşında bi teyze oturdu (ismini sormadım bile). Teyzemin kocası askermiş. Evlendiklerinde teyzem 17 yaşındaymış kocası ise 34. Adam son derece kıskanç ve despotmuş. Terzilik üzerine eğitimini tamamlamamış olan teyzeme okulu bıraktırıp eve hapsetmiş. Hiç dışarı çıkarmazmış. Sürekli içer ve teyzemi dövermiş. Gerisini teyzem şöyle anlatıyo:

“sürekli dua ederdim bişey olsa da içkiyi bıraksa diye. Bi gün televizyon izlerken tek gözünün görmediğini söyledi. Doktora götürdük hemen. Doktor içkiyi yasakladı. O gün Allah’a ne kadar şükrettim anlatamam. Gezmeme asla izin vermezdi. Çocuklarımı görmeye bile gidemezdim. 2 yıl önce vefat etti. Şimdi istesem gezerim dilediğim kadar. Ama şimdi de ayaklarım tutmuyo. Ömrüm hiç istediğim gibi geçmedi. Evlendiğimiz günden vefat ettiği güne kadarki dönemi yaşadım sayamıyorum bile.”

Neyse sonra teyzem bana bol bol dualar ederek indi otobüsten. İçim bi garip oldu arkasından bakarken gözlerim doldu. Sonra son 5 dakika kala otobüsüme yetiştim.

***

Hiç bilmediğim bi otogarda koşarak otobüsü buldum. Otobüste yanıma 40 yaşlarında adı Eda olan bi abla oturdu. Baya bi süre hiç konuşmadık. Yola çıktıktan 1-2 saat kadar sonra Manisa’dayken otobüs alakasız bi yerde sağa çekti. 45 dakika kadar bekledik ve hareket etmedi. Sigara içmek için dışarı çıkmak isteyenlere “yerinizden kalkmayın otobüsten dışarı çıkmak yasak” diye cevap verdi muavin. Niye bekliyoruz sorularına dayanamayıp bi de açıklama yapıldı: “bi sorun var. sorunun ne olduğunu birazdan öğreneceksiniz.” O sırada dışarı baktım ve elindeki telsizlerden polis olduğunu anladığım sivil kıyafetli ağabeyler otobüse doğru geliyodu. Meğer tam arkamda oturan kız evden kaçmış. 18’ini doldurmasına 3 gün varmış. Polisler kızı alıp geri götürdüler. 1 saatlik bekleyişin ardından otobüs hareket etti.

***

Balıkesir’de yolcu indirmek için otogarda yine durduk. Bu sefer de hareket ettikten 10 dakika kadar sonra yolculardan birinin otogarda kaldığını fark etti muavin. Sağa çekip bekledik ve yolcu taksiye atlayıp geldi. Tekrar yola devam ettik. Yarım saatlik “ihtiyaç” molası sırasında 19 yaşında olduğunu öğrendiğim bi çocuk yanıma gelip “abla sen Bursalı mısın? Birine çok benzettim seni” dedi. Hayır diyince de gelip yanıma oturdu muhabbete başladı. Neyse iki kelam ettik sonra otobüse bindik. Bursa’da otogarında inerken “abla valla çok benziyosun” dedi. Sonra feribota binmek üzere Yalova’ya geldik. Limanda bekleyen feribota binmemiz mümkün değildi. Hatta ikincisine de. 45 dakika kadar da burada bekledik. Sonrasında feribota bindik. Yanımda oturan Eda abla ile burada sohbete başladık. Kızı İzmir’de oturuyomuş da onun yanına gelmiş de vs vs.

***

Bu arada ön koltuğumda 12 yaşında bi velet vardı. Ailesi tek başına bindirmiş otobüse. Çocuk tam bi felaketti. İkide bi muavine “abi İstanbul’da inecek var bak unutma” diyodu. Neyse 12 buçuk saatin sonunda İstanbul’a vardık. Saat 02.00 gibi evdeydim. Koştura koştura duş, ardından dolu valizi boşaltıp Libya için valiz hazırlama vs.

Sabah 8.15’te araç geldi ve havaalanına doğru yola çıktık..

çok güzel eğlenceli

gidiyorum buralardan yarın.İstanbul bensiz ne yapacak şimdi?

tatile çok ihtiyacım var,, beyin damarlarından geçen sıcacık kanın yapmış oldugu basıncı hissedemeyecek kadar su da kalmak istiyorum,,

Hiç isteğim yok.Özellikle de deniz veya plaja gitme isteğim yok.

bir an önce gerçekleşmesini dilediğim etkinlik ama bu gidişle seneye kalacak.

deniz,kum,güneş...

paha biçilemez:)

hemde çok acil :)

ben bu sene yaz tatiline çıktım zaten

kısa tatilleri seviyorum :) kısa ama değişik yerler...